Kotwy transportowe z gwintem prostym mogą być stosowane uniwersalnie do szerokiej gamy elementów prefabrykowanych, ale mogą również wykazać swoją wytrzymałość na przykład w elementach prętowych lub ścianach. Niezależnie od tego, czy chodzi o prefabrykaty o wyjątkowo cienkich ściankach, czy też ciężkie elementy – w zależności od rodzaju elementu dostępne są różne rozmiary. Dzięki kotwom transportowym z gwintem prostym można łatwo realizować naprężenia osiowe, ukośne i poprzeczne.
Kotwy transportowe z gwintem prostym mogą być stosowane uniwersalnie do szerokiej gamy elementów prefabrykowanych, ale mogą również wykazać swoją wytrzymałość na przykład w elementach prętowych lub ścianach. Niezależnie od tego, czy chodzi o prefabrykaty o wyjątkowo cienkich ściankach, czy też ciężkie elementy – w zależności od rodzaju elementu dostępne są różne rozmiary. Dzięki kotwom transportowym z gwintem prostym można łatwo realizować naprężenia osiowe, ukośne i poprzeczne.
W Europie kotwy transportowe podlegają Dyrektywie Maszynowej, a w przyszłości Rozporządzeniu Maszynowemu. W tym przypadku określono wymagania bezpieczeństwa dla takich "maszyn" i zdefiniowano współczynniki współczynniki bezpieczeństwa, tj. współczynniki zapewniające odpowiedni poziom bezpieczeństwa elementów metalowych i innych materiałów.
Produkcja kotew transportowych podlega normie europejskiej EN 13155. W Niemczech planowanie, projektowanie i stosowanie regulują wytyczne dyrektywy VDI/BV-BS 6205. W pozostałych krajach Europy można stosować te wytyczne lub normę CEN/TR 15728.
Nie ma normy produktowej ani aprobaty dla kotew transportowych.
Jeśli kotwy transportowe i osprzęt do podnoszenia spełniają w sposób udokumentowny wymagania dotyczące nośności stali zgodnie z Europejską Dyrektywą Maszynową lub Rozporządzeniem, muszą być oznaczone symbolem CE. Producent musi również dostarczyć deklarację zgodności dla kotwy transportowej lub osprzętu do podnoszenia, potwierdzającą spełnienie tych wymagań.
W kwestii wytwarzania i montażu elementów prefabrykowanych Eurokod 2 odwołuje się na razie do istniejących norm dotyczących wyrobów prefabrykowanych.
Ogólnie rzecz biorąc, "tymczasowe sytuacje projektowe" muszą być również brane pod uwagę przy projektowaniu i konstruowaniu elementów prefabrykowanych, zgodnie z Eurokodem 2. Obejmują one transport i montaż elementów prefabrykowanych.
Oznacza to, że projektant jest odpowiedzialny za zaprojektowanie kotew transportowych zgodnie z Eurokodem 2 oraz, w stosownych przypadkach, zgodnie z krajowym załącznikiem krajowym i innymi normami (w Niemczech DIN 1045-1000).
Jednakże przy pomocy wytycznych, specyfikacji producenta i, w stosownych przypadkach, innych usług, projektant jest w stanie wykonać kompletne obliczenia dla kotew transportowych.
Instytut DIBt w Berlinie potwierdził lata temu, że "kotwy stosowane wyłącznie do transportu (podnoszenia) prefabrykatów betonowych i żelbetowych (kotwy transportowe) nie są wyrobami budowlanymi w rozumieniu prawa budowlanego. W związku z tym dla kotew transportowych nie jest wymagane potwierdzenie przydatności w postaci aprobaty budowlanej.
Produkcja kotew transportowych jest uregulowana w zharmonizowanej normie PN-EN 13155, wymiarowanie i zastosowanie w wytycznych dyrektywy VDI/BV-BS 6205.
System kotew transportowych zawsze składa się z kotwy osadzonej w betonie oraz odpowiedniego osprzętu do podnoszenia ładunku pochodzących od jednego producenta.
Z reguły kotwę transportową i powiązany z nią osprzęt podnoszący można zidentyfikować po ich oznaczeniach, kolorze i/lub kształcie wgłębienia w elemencie betonowym.
Zasadniczo zawsze należy stosować osprzęt do podnoszenia przeznaczony do transportu prefabrykatów betonowych. Podobne części (np. śruby oczkowe) nie mogą być używane.
W tym kontekście liny lub łańcuchy wraz z hakami oraz liny dźwigowe wraz z hakami uzupełniają osprzęt do podnoszenia.
System gwintowanych kotew transportowych składa się z kombinacji różnych typów kotew transportowych z gwintem wewnętrznym i dopasowanych do nich elementów nośnych z gwintem zewnętrznym. Oba elementy systemu są dostępne z gwintem metrycznym okrągłym (RD), jak i metrycznym (M).
Połączenie to nie prowadzi do zmniejszenia nośności. Dotyczy to wszystkich typów tulei gwintowanych.
Proszę pamietać, że połączenie gwintu zewnętrznego RD i gwintu wewnętrznego M nie jest możliwe.
Kotwy transportowe nie są uważane za używane wielokrotnie, jeśli są używane tylko w łańcuchu transportowym, tj. od produkcji prefabrykatu do jego instalacji na placu budowy. W takim przypadku kotwy transportowe mogą być wykonane z dowolnego (stalowego) materiału.
Jeśli elementy betonowe (np. płyty pokrywowe, balasty dźwigów) są ponownie podnoszone po pierwotnym montażu, kotwy transportowe muszą być wykonane z dopuszczonej do stosowania stali nierdzewnej - ze względu na wielokrotne użycie.
Najważniejszymi czynnikami wpływającymi na wymiarowanie kotew transportowych są:
Przed rozpoczęciem i w trakcie procesu projektowania projektant musi wykonać następujące ważne kroki:
Szczegółowe instrukcje można znaleźć w Ogólnej Instrukcji i Montażu i Użytkowania.
Spawanie kotew transportowych jest zasadniczo niedopuszczalne.
Rozporządzenie DGUV 101-001 zezwala na spawanie kotew jedynie producentowi.
Procesy spawania mogą prowadzić do kruchości materiału, naprężeń wewnętrznych itp., więc spawanie kotew transportowych jest generalnie odradzane.
Spawanie żebrowanych prętów zbrojeniowych należących do kotew transportowych jest dozwolone w wytycznych dyrektywy VDI/BV-BS 6205, z zastrzeżeniem pewnych warunków. Zasadniczo spoiny punktowe do szczepiania lub mocowania do pobliskiego zbrojenia nie są uważane za krytyczne.
Jakiekolwiek modyfikacje kotew transportowych są zasadniczo niedopuszczalne.
Kształt i wymiary kotew transportowych są zazwyczaj ustalane na podstawie obliczeń i odpowiednich badań. Nośności są wyprowadzane na ich podstawie, z uwzględnieniem współczynników bezpieczeństwa.
Manipulacje w postaci zginania, skracania lub spawania zmniejszają nośność kotwy transportowej w nieprzewidywalny sposób i dlatego stanowią potencjalne zagrożenie w całym łańcuchu transportowym prefabrykatu betonowego.
Norma PN-EN 13155, która reguluje produkcję systemów kotew do transportu, ustanawia wysokie wymagania bezpieczeństwa i nakazuje, aby systemy kotwiące do transportu były projektowane i oznakowane w taki sposób, „aby zapewnić jednoznaczne przyporządkowanie kompatybilnych kotew do urządzeń podnoszących”.
Wytyczne dyrektywy VDI/BV-BS 6205 uzupełniają ten wymóg, stanowiąc, że producenci muszą dążyć do kompatybilności kotew do transportu i osprzętu do przenoszenia ładunków oraz przedstawić na to dowód. Taki dowód kompatybilności jest bardzo czasochłonny i kosztowny dla wszystkich producentów i raczej niepraktyczny.
Między innymi niemieckie stowarzyszenie ubezpieczeniowe pracodawców określa wiążące wymagania dotyczące kontroli osprzętu do przenoszenia ładunków (przepis DGUV 109-017, § 8). Musi ona być przeprowadzana co najmniej raz w roku przez osobę upoważnioną do przeprowadzania kontroli. Może to być wykwalifikowana osoba z Państwa firmy lub zewnętrzna strona trzecia (np. PHILIPP).
W zależności od warunków użytkowania lub z uzasadnionych powodów kontrole mogą być również wymagane w krótszych odstępach czasu lub w wyjątkowych przypadkach.
Oprócz oficjalnych wymogów dotyczących kontroli, w interesie każdego użytkownika osprzętu do podnoszenia powinno być zawsze przeprowadzenie kontroli wzrokowej przed każdym użyciem, aby chronić siebie i swoich pracowników przed potencjalnymi zagrożeniami.
Dyrektywa VDI/BV-BS 6205 reguluje tę kwestię w następujący sposób: "Kotwy transportowe, które zostały niewłaściwie użyte podczas zabezpieczania ładunku lub zostały poddane nietypowym obciążeniom, np. z powodu poślizgu ładunku, nie mogą być dłużej używane do transportu elementów prefabrykowanych."
Dlatego zalecamy stosowanie dodatkowych kotew transportowych do zabezpieczania ładunku i wyraźne oznaczenie ich na elemencie prefabrykowanym. Należy przeprowadzić odpowiednie obliczenia dla każdego zastosowania, transportu lub zabezpieczenia ładunku.
Mechanizmy działania kotew transportowych i kotew do mocowania są w niektórych przypadkach bardzo podobne, ale podstawa normatywna i techniczna jest zupełnie inna.
Ponieważ trwałe mocowanie konstrukcji wymaga zastosowania wyrobu budowlanego związanego z bezpieczeństwem, kotwa do mocowania wymaga uzyskaniu aprobaty (krajowej lub europejskiej). Podstawowe wytyczne do badań oraz wymiarowanie są zupełnie inne niż w przypadku kotew transportowych.
Kotwa transportowa nie może być zatem stosowana do trwałego mocowania konstrukcji, podobnie jak nie jest możliwe podnoszenie elementu betonowego za pomocą kotwy do trwałego mocowania konstrukcji. Łączenie zastosowań i tym samym oszczędność części montażowych, nie jest możliwe w przypadku tych grup produktów.
Prawie wszystkie kotwy transportowe składają się wyłącznie z części metalowych, więc gdy prefabrykaty betonowe (żelbetowe) są rozbierane, kotwy transportowe mogą być sortowane i poddawane recyklingowi wraz ze stalą zbrojeniową bez ograniczeń.
Jednakże, jeśli prefabrykaty mają być ponownie wykorzystane jako całość, istniejące kotwy transportowe nie mogą być już używane do podnoszenia (wyjątek: kotwy transportowe ze stali nierdzewnej).
PHILIPPGROUP jest kompetentnym partnerem w zakresie wysokiej jakości produktów z dziedziny techniki budowlanej, techniki linowej i podnoszenia oraz hydrauliki.
